|
|
Başarı Öyküleri |
| Avustralya’nın en iyi lokantası:Tetsuya’s |
Arman Kırım
Tamı tamına iki yıl sonra yeniden Sydney’deyim. Bu kez varışım uzun sürüyor.
Önce Darwin, Cairns, Sid Harbour, Brisbane derken neden sonra Sydney’e ulaşabiliyorum. Burası, sizlere daha önce de anlattığım gibi, pırıl pırıl, tertemiz, yumuşacık ve uygar bir şehir. Tek sorun, çok sayıda yüksek binadan oluşan kent merkezinde binalardan yansıyan uğultu halindeki gürültü. Kulakları tırmalıyor. Yine önceki yıl sözünü ettiğim çok ünlü iki restoranda yerimi önceden ayırtmış olarak gidiyorum Sydney’e. Gözlemlerimi merak ediyorsanız, anlatayım.
|
|
| |
| Burak Özdemir |
Bir adet vardır. Başarı öyküleri, hep büyük şirketlerden ve ‘büyük’ başarılardan bahseder. Devlerin destansı geçmişleri analiz edilir ve bir takım çıkarımlar yapılmaya çalışılır.
Biz şu anda sizinle başka birşey yapmak üzere biraraya geldik. ‘Küçük’ ve sokaktan gelme bir başarı öyküsünü inceleyeceğiz hep birlikte.
|
|
| |
| Beyti Efsanesi: Beyti Güler |
Konusunda marka olmuş,dünyaca tanınan ve 'et' denilince ilk akla gelen Beyti'nin sahibi Beyti Güler.
Babası 1940'lı yıllarda bakkalcılık ve fırıncılıkla geçimini sağlıyor. 1943'te zorlu savaş yıllarının ardından işler bozulunca 1945 yılında Beyti Bey ve babası Küçükçekmece'de küçük bir aile lokantası açıyorlar.
|
|
| |
| İstiridyeci John |
1936 yılında doğan John Noble, seçkinlerin okulu Eton Koleji’nde okumuş. İkinci Dünya Savaşı’nda Süveyş’te savaşmış. Harpten sonra Oxford Üniversitesi’nde eğitimini sürdürmüş. Felsefe, politika ve ekonomi okumuş. Profesör olmaya karar vermiş. Fransızcası yetersiz olduğu için üniversiteden ayrılmış.
|
|
| |
| Mustafa Erkara / Deniz Pide Salonu - Burdur |
Benim enteresan bir hikayem var. Ben temelden lokantacı değilim. Asıl işim öğretmenlik. Emekli ilkokul öğretmeniyim. Lokantacılığa işi hiç bilmeden girdim. Daha önce ticaretle uğraşmışlığım vardı. Mandıra ve kahvehane işletmiştim ama lokantacılık bambaşka bir alandı. Allah bir güç, bir cesaret verdi, girdik.
|
|
| |
|
|
|
